Νίκος Δήμου Διαδρομή 80 χρόνια (1) έργα, άνθρωποι, τόποι.

ΤΟ ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ

ΕΟΠΥΥ η μεταρρύθμιση του ΕΣΥ, που περιμένει ανολοκληρωτη 30 χρόνια 

Απο την έναρξη του ΕΣΥ τη δεκαετια του 80 ,προβλεπόταν αστικά κέντρα υγείας στα πλαίσια ενός ενιαιου συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης .

Όμως αυτο δεν έγινε ποτε ,λογω κατακερματισμου στην Υγεία 

Ο πρώην υπουργός υγείας Αλεκος Παπαδόπουλος, συνήθιζε να λεει ότι δεν μπορει να κάνει ολοκληρωμένη πολιτικη γιατι υπάρχουν 7  υπουργοι υγείας (υπ Άμυνας κλπ)

Με την ιδρυση του ΕΟΠΥΥ, προβλεφθηκε η ενοποίηση των τομέων περίθαλψης όλων των ταμείων υγείας ,ώστε να υπάρχει ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στο συστημα υγείας .Απο την άλλη μεριά ο ΕΟΠΥΥ, θα απεκδυοταν το ρόλο του παρόχου υγείας με τα ιατρεία του ,όπως γίνεται σε όλο το κόσμο .Ο λόγος που πρεπει να γίνει είναι τόσο βελτιωση των παροχών ,όσο και για οικονομικούς λόγους ,και ολοι γνωρίζουμε ότι τα ιατρεία του πρώην ΙΚΑ ήταν σημεία υπερσυνταγογραφησης και άγρας πελατών,παρα ποιότητας και περίθαλψης, ασε  που δεν είχαν και επείγουσα περίθαλψη .

Αλλα όταν ήρθε η στιγμη να εφαρμοσθούν τα αυτονόητα ,αντέδρασε η 

ΕΟΠΥΥ η μεταρρύθμιση του ΕΣΥ, που περιμένει ανολοκληρωτη 30 χρόνια 

Απο την έναρξη του ΕΣΥ τη δεκαετια του 80 ,προβλεπόταν αστικά κέντρα υγείας στα πλαίσια ενός ενιαιου συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης .

Όμως αυτο δεν έγινε ποτε ,λογω κατακερματισμου στην Υγεία 

Ο πρώην υπουργός υγείας Αλεκος Παπαδόπουλος, συνήθιζε να λεει ότι δεν μπορει να κάνει ολοκληρωμένη πολιτικη γιατι υπάρχουν 7  υπουργοι υγείας (υπ Άμυνας κλπ)

Με την ιδρυση του ΕΟΠΥΥ, προβλεφθηκε η ενοποίηση των τομέων περίθαλψης όλων των ταμείων υγείας ,ώστε να υπάρχει ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στο συστημα υγείας .Απο την άλλη μεριά ο ΕΟΠΥΥ, θα απεκδυοταν το ρόλο του παρόχου υγείας με τα ιατρεία του ,όπως γίνεται σε όλο το κόσμο .Ο λόγος που πρεπει να γίνει είναι τόσο βελτιωση των παροχών ,όσο και για οικονομικούς λόγους ,και ολοι γνωρίζουμε ότι τα ιατρεία του πρώην ΙΚΑ ήταν σημεία υπερσυνταγογραφησης και άγρας πελατών,παρα ποιότητας και περίθαλψης, ασε  που δεν είχαν και επείγουσα περίθαλψη .

Αλλα όταν ήρθε η στιγμη να εφαρμοσθούν τα αυτονόητα ,αντέδρασε η 

ομάδα των γιατρών του πρώην ΙΚΑ που παράλληλα έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ και διαθέτουν και ιδιωτικό ιατρειο,δηλαδη οι άνθρωποι το έχουν τρίπορτο.

Και ω του θαύματος υποστηρίζονται απο όλους τους γιατρούς,ακόμη και απο αυτούς του ΕΣΥ που σκίζουν τα ιματια τους για τη πλήρη και αποκλειστική απασχόληση, το  ίδιο δε συμβαίνει και με όλα τα κοματα ,λογω πελατειακής λογικής .Αλλωστε το κράτος πληρώνει ,και λεφτά υπάρχουν ασε που δεν είναι καιρός για συγκρούσεις με οργανωμένα συμφέροντα ,γιατι υπάρχει και το αίσθημα της εκλογικης αυτοσυντήρησης 

Και μένει μόνος του ο Υπ.Υγειας να υποστηρίξει τα συμφέροντα του κράτους και της κοινωνίας και να επιχειρηματολογησει υπέρ της απλής λογικής για την Υγεία. Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ,συνεχίζει να ζητά να του δίνουν ότι γίνεται απο φάρμακα μέχρι αναπηρικες συνταξεις,άσχετα βεβαια απο τι ειναι  καλο για την υγεία του και τη κοινωνία.

Άλλωστε το ίδιο συμβαίνει και με τα μη συνταγογραφουμενα φαρμακα ,όπου αντιδρά η συντεχνια των φαρμακοποιων με το επιχείρημα ότι θα ακριβηνουν(!) και ότι θα αυξηθούν οι επιπλοκες.Μιλαμε για φάρμακα τύπου παυσιπονων, βιταμινων ηλεκτρολυτων ,συμπληρωμάτων διατροφής ,ουσιων λιγότερο επικίνδυνων απο το αλκοόλ και τα τσιγάρα που πωλούνται ελεύθερα .Αλλωστε κανεις δεν απαγορεύει το πολίτη να προμηθεύεται το προϊόν απο το φαρμακειο με την ανάλογη υποστηριξη.Βέβαια τα  φάρμακα αυτα πωλούνται ελεύθερα στις ΗΠΑ απο παληα ,και ολοι οι ιατροι γνωρίζουν την αυστηρότητα και τους κανόνες που επιβάλλει ,ο οργανισμός τροφίμων και φαρμάκων το περίφημο FDA , άρα το πρόβλημα δεν είναι η δήθεν επικινδυνότητα αλλα τα συμφέροντα των ομάδων πίεσης και

αναγχρονισμού.Ετσι δεν συμβαινει και μετο γάλα ,το ψωμί ,τις άδειες των ταξί ,το ανοιγμα των δικηγόρων ,των φαρμακείων και παει λέγοντας σε μια σειρά πουν δεν έχει τέλος 

ΥΓ. Με την ευκαιρία της επιστροφής των αναδρομικών στους στρατιωτικούς , που δήθεν αποτελούν το σκληρό πυρήνα του κράτους ,ας πούμε και αυτο ,ότι δηλαδη οι στρατιωτικοί γιατροί μόνοι αυτοι απο όλους τους δημόσιους υπαλλήλους ,έχουν δικαίωμα να ασκούν ιδιωτικο επάγγελμα ,δικαίωμα που δεν έχουν οι νοσοκομειακοι γιατροί ,ακόμη και οι πανεπιστημιακοί,τη στιγμη μαλιστα που το κράτος έχει αναλάβει(για τους στρατιωτικούς ιατρους) όλο το κόστος της εκπαίδευσης τους στην Ιατρική και της μετεκπαίδευσης τους στο εξωτερικο .Να Κράτος ,να μάλαμα ,να και ο σκληρός πυρήνας του!

ΤΑ ΔΙΠΟΛΑ

Tα διπολα του  Ελληνικου Πολιτικου Συστηματος

που αντιπροσωπεύουν χρονιες διαστρεβλωσεις ,
όντας έκφραση ιστορικών τραυμάτων και παθολογικών ιδεών για τη χωρα ,
που μπορει να εξηγηθούν  και με όρους πολιτικης ψυχολογίας 

Αυτα τα κομματα και σχηματισμοι ,μερη του διπόλου  ,αφενος μπορει να εχουν διαφορές, στην πολιτικη τους ιδεολογια ,αλλα απο την αλλη μερια μπορει να εχουν κοινους στοχους, ακομη και να συνεργασθουν πολιτικα

ΝΔ (κεντροδεξια)-ΠΑΣΟΚ (κεντροαριστερα)

με  ευρωπαϊκο προσανατολισμο και Πολιτικη στοχευση,η μονη ρεαλιστικη λυση

ΣΥΡΙΖΑ(ριζοσπαστικη αριστερα) -ΑΝΕΛ(λαϊκη δεξια)

εθνολαικιστικα κομματα σε συγχυση, με αντισυστημικα συνοθυλευματα,

τα πιο επικινδυνα να προκαλεσουν αποσταθεροποιηση λογω του μεγεθους τους

ΚΚΕ(σταλινισμος)-ΧΑ(ναζισμος)

ολοκληρωτικα κομματα,εκφραστες του εμφυλιοπολεμικου κλιματος

ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ακκρα αριστερα)-ΛΑΟΣ (υπερδεξιά)

κομματα του παραλόγου, το πιο αντιθετικο διπολο ,

αντιστοιχα η  διασπαση  η καθηλωση της Νεοελληνιστικου πολιτιστικου προτυπου

ΔΗΜΑΡ(αναν.αριστερα)-ΔΡΑΣΗ(φιλελευθερο κεντρο)

μπερδεμενα ,με προβολη της ηθικης τους αξιας ,αναποτελεσματικα

αποσπασθεντες ΠΑΣΟΚ( περιφερομενος μεσαιος χωρος)-Ανεξαρτητοι(ελληνικες ιδιοπροσωπιες)

 δεν ξερουν που πατουν και τι θελουν,απολιτικοι

Ολοι οι πολιτικοι σχηματισμοι ,εχουν το ιδιαιτερο γνωρισμα της φυλης δηλαδη το ατομισμο,την ελλειψη συνεργασιας  ,τον μεγαλοιδεατισμο, και τη λαθος αναγνωση των δεδομενων και της ιστορικης εξελιξης καθως και την ελλειψη εμπιστοσυνης στους θεσμους.Ολα αυτα  κανουν την Χωρα μια ειδικη περιπτωση που αναλογη της ισως δεν υπαρχει . Σε οικονομικους ορους  αυτα μεταφραζονται σε σχετικα υψηλο βιοτικο επιπεδο αλλα και χαμηλη ανταγωνιστικοτητα και παραγωγικοτητα με  μεγαλο χρεος και ελλειμμα,δηλαδη ενας συνδυασμος παραγοντων μοναδικος και καταστροφικος.

ΔΙΑΙΤΑ & ΥΓΕΙΑ

 Ο περισσότερος κόσμος στην Ελλάδα, ασχολείται με το φαγητό με κάθε τρόπο  αλλά με λάθος κατεύθυνση που απέχει  απο τη βασική αρχή της διατροφής που είναι η ανάπτυξη και συντήρηση του ανθρώπου, που να προάγεται η υγεία ,η ζωή και η ευεξία.
Είναι η εικόνα  στη τηλεόραση ,η καθημερινή έννοια της νοικοκυράς ,η βραδυνή έξοδος,  ακόμη και υπέρβαροι απεργοί αναφέρουν τη πείνα , για να δικαιολογήσουν τις διεκδικήσεις τους.Ούτως η άλλως βέβαια, το μεγαλύτερο κεφάλαιο του μέσου Ελληνα, καταναλώνεται σε αυτο το τομέα.Εχει σχέση όμως η οικονομική αξία μιας μονάδας διατροφής με τη βιολογική αξία της  και και την αξία υγείας? Σιγουρα όχι γιατι το μπαρμπούνι δεν είναι πιο υγιεινό απο τη σαρδέλλα ,το χαβιάρι  απο το γιαούρτι και πάει λέγοντας!
Πάνω απ΄ όλα, εξαιρώντας τις έγκυες και τα παιδιά που έχουν επιπλέον  ανάγκες ,καθε άτομο πρέπει να τρέφεται με τέτοιο τρόπο ωστε να διατηρεί το ιδανικό του  βάρος(υπολογίζεται απο εξισώσεις η πίνακες)  για την ηλικία του ,το  ύψος  και το φύλο του,γιατί εχει αποδειχθεί ότι ειναι το απόλυτο κριτήριο σωματικής και ψυχικής ευεξίας.Για να συμβεί αυτό πρέπει να λαμβάνονται οι απαραίτητες  πρωτεϊνες και θερμίδες μαζι με το αναλογούν υπόλλειμμα κυτταρίνης για τη καλη λειτουργία του πεπτικού και τη καταλληλη ποσότητα υγρών για την την εύρυθμη  λειτουργία του κυκλοφορικού και των νεφρών .Αφου ικανοποιηθούν αυτες οι αρχές θα πρέπει να τηρούνται κάποιες προτάσεις που έχουν μακροπρόσθεσμη θετική επίδραση η να αποφεύγονται  τροφές ,που η υπερβολική χρήση προκαλεί  οξείιες αντιδράσεις του οργανισμού.Βέβαια επειδή υπαρχει μεγάλη διαβάθμιση μεταξυ υγείας και νόσου αυτές οι αρχές, δεν έχουν απόλυτη ισχύ σε όλους , όμως γενικά είναι κατάλληλες για το μέσο άνθρωπο

• Τροφές σε απλους συνδυασμούς για να γνωρίζομε τι τρώμε χωρίς ανάμιξη πολλών διατροφικών στοιχείων, γιατι έτσι εναι αδύνατο να αξιολογηθεί η ποιότητα τους .Αν σκεφτεί κανείς, ότι  οι παππούδες μας έτρωγαν 10-20 είδη  φαγητών και εμεις έχομε να επιλέξομε ανάμεσα σε χιλιάδες ,μπορούμε να καταλάβουμε που έχουμε  οδηγηθεί με επιδιώκοντας  το καλύτερο που είναι και  εχθρός του καλού
• Κατάργηση της αλατιέρας γιατί το αλάτι  έχει μακροπρόθεσμη δυσμενή επίδραση, μέσω υπέρτασης στα αγγεία του οργανισμού, αυξάνοντας τη νοσηρότητα και τη  θνητότητα.Επίσης αλλοιώνει τη γεύση των πρωτογενών ουσιών, αρα καλυπτει και βλαβερές ουσιες.Επι πλέον δεν έχομε την ευχαρίστηση να γευθούμε πλήρως  ειδικές γευσεις
• Αποφυγη των πολλών λιπαρών λόγω πρόκλησης παχυσαρκίας ,περισσότερο  των ζωϊκων που επιφέρουν αγγειακές αλλοιώσεις λόγω χοληστερίνηςΠροτιμητέες οι τροφές χαμηλών λιπαρών η τροφες πλούσιες σε ω-λιπαρά, οπως τα ψάρια.
• Περιορισμός η εξάλλειψης τής ζάχαρης,αποφυγη σακχαρουχων αναψυκτικών λόγω πρόκλησης παχυσαρκίας ,διαβήτη και τερρηδόνας.Τεχνητές γλυκαντικές ουσίες μπορεί να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά ενώ δεν  υπάρχουν αποδείξεις για πιθανές δυσμενείς επιδράσεις τους .Βέβαια το ιδανικό θα ήταν , να μη διαιωνίζεται η αγάπη για τη γλυκειά γεύση.
• Αρκετά λαχανικά στη διατροφή που αυξάνουν το αίσθημα κορεσμού, δημιουργούν ευχάριστους συνδυασμούς και βοηθούν τη λειτουργία του εντέρου.
• Ικανοποίηση και της αίσθησης της όρασης, όχι μόνο γεύσης  και και όσφρησης  γιατι η ικανοποίηση των αισθήσεων  εκτός απο ευχάριστα συναισθήματα μας κάνει να τρώμε και μικρότερες ποσότητες.
• Μικρες ποσότητες ξηρών καρπών και αλκοολούχων, γιατί και τα δύο, δεν είναι υγιεινή διατροφή και μπορεί η υπερκατανάλωση τους ,να προκαλέσει άμεσες επιπλοκές.Συνιστάται κυρίιως το κρασσί
• Ψητά φαγητά η σχάρας η βραστά με πρόσθεση μικρής ποσότητας φυτικού ελαίου και αποφυγή τηγανητών και παστών
• Ηλικιωμένοι κυρίως γυναίκες να λαμβάνουν γαλακτοκομικά ( ασβέστιο -αποφυγή οστεοπώρωσης)Συνιστάται γιαούρτι 2%
  
  Ολα αυτά με έμφαση στα μικρα γεύματα ακόμη και αν είναι συχνότερα  και στόχο την επίτευξη  του σωστού μας βάρους που γενικώς βαίνει μειούμενο με την εξελιξη της ηλικίας και να μη ξεχνούμε ότι και η απληστία και η λαιμαργία είναι θανάσιμα αμαρτήματα.

ΤΟ ΣΠΑΤΑΛΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Σήμερα σαν κοινωνία βάζουμε μπροστά τη πολιτική πρόταση για αύξηση των κοινωνικών δαπανών με περιορισμό αφενός του ελλείμματος της χώρας και αφετέρου της κατάργησης επιτροπών,περιορισμού της διαφθοράς και οργάνωση του κράτους.Oμως εφόσον ο τομέας υγείας αποτελεί κοινωνικό αγαθό και πρέπει να ενισχυθεί  δημιουργεί , μία μεγάλη μαύρη τρύπα που συμμετέχει σε μεγάλο ποσοστό στο δημοσιονομικό έλλειμα της χώρας .Το μεγαλύτερο  πρόβλημα των ασφαλιστικών ταμείων ειναι οι δαπάνες υγείας που ,ίσως και περισσότερο απο πρώϊμες συνταξιοδοτήσεις ,εισφοροδιαφυγή κλπ.
Η γεωμετρική αύξηση αυτών των δαπανών, χωρίς όμως  βελτίωση των υπηρεσιών υγείας,αυτό ειναι το θέμα μας.Το 2000 η φαρμακευτική δαπάνη ήταν 400 εκατομ.€ για να εκτοξευθεί σήμερα στα 2.5 δις€
Που οφείλεται όμως αυτο το φαινόμενο και πως μπορεί να ελεγχθεί;
    * Κατ αρχή ειναι πρόβλημα της παγκόσμιας ιατρικής όπου μικρή βελτίωση της υγείας επιφέρει δυσανάλογα υψηλή οικονομική επιβάρυνση ,σε συνδυασμό με την αύξηση του μέσου όρους ζωής και τις αυξανόμενες  αναγκες για περίθαλψη των ηλικιωμένων
    * Η βελτίωση των παροχών του κοινωνικού κράτους δημιουργεί νέες υπηρεσίες και βελτιωμένα προϊόντα με το ανάλογο κόστος.
    * Η παραπληροφόρηση του κόσμού και η  ευπιστία του, που πιστεύει οτι αν ενα φαρμακο κάνει καλό ,δύο κάνουν δυο φορές καλό κοκ
    *   Η  υπερβολική συνταγογράφηση περιττών φαρμάκων και υλικού που οφείλεται στη σχετική άγνοια ιατρών αλλα και στη κατευθυνόμενη συνταγογραφία απο εταιρείες μέσω των γιατρών πάλι, και με το αζημίωτο
    * Η μεγάλη τιμή νέων φαρμάκων και υλικών  που είναι πολλαπλάσια των ομοειδών παλαιότερων, τα οποία εχουν συκοφαντηθεί η αποσυρθεί επίτηδες
    * Η κατάχρηση εργαστηριακών εξετάσεων που οφείλεται αφενός στη γραφειοκρατική πρακτική της ελληνική ιατρικής ,αλλα και σε αφανείς οικονομικές σχέσεις προσωπικών συμφερόντων.Δεν πρεπει να ξεχνούμε και τον εντυπωσιασμό που προκαλείται στον ασθενή,απο τις ποικιλλώνυμες εξετάσεις και θεραπείες  .Η άγνοια του ασθενή γεννά φόβο και ανασφάλεια που δεν ειναι και οι καλύτεροι συμβουλοι για ορθή σκέψη.Ο γιατρός πάντα πρέπει να παρηγορεί και να ηρεμεί τον ασθενή και όχι να τον απελπίζει
Πρέπει άμεσα να αρχίσουν προσπάθειες εξορθολογισμού  γιατι η αύξηση της δαπάνης θα δρομολογήσει συνθήκες αδυναμίας παροχών των ασφαλιστικών ταμείων και τότε οι ασθενεις  θα πούν το φάρμακο φαρμακάκι.Είναι αδύνατο ο μέσος πολίτης και ειδικά ο συνταξιούχος που έχει και μεγαλύτερες ανάγκες να μπορεί να αναταπεξέλθει στο μεγάλο κόστος της σύγχρονης υγείας.
Απαραίτητη λοιπόν εκτος απο τη βελτίωση του επιπέδου του ιατρικού προσωπικού ,που αυτή θα καθυστερήσει,να υπάρξει λογική κατανομή του προσωπικού ανάλογα με τις ανάγκες και όχι με γραφειοκρατικούς και προσωπικούς σχεδιασμούς
Βασικό επίσης είναι τα ασφαλιστικά ταμεία να πληρώνουν μικρότερο ποσό απο τη τελική τιμή (πχ νοσοκομειακή τιμή) δεδομένου οτι πολλά φάρμακα δεν θα ελαμβάνοντο αν δεν εσυντογαγραφούντο και πιστέψτε με χωρίς ιδιαίτερο κόστος για την υγεία του πληθυσμού
Η μηχανόράνωση και ηλεκτρονικός έλεγχος της συνταγογράφησης ωστε να φαίνονται οι υπερδραστήριοι ιατροί ,και οι κατευθύσνσεις συνταγών προς συγκεκριμμένα φαρμακεία και εταιρείες
Η μείωση του κέρδους των μεσαζόντων(ας σκεφθούμε ότι το κέρδος του φαρμακείου είναι 30% ενω   υπάρχουν συνταγές που είναι της τάξεως   των 1000 € και άνω).Εναλλακτικά να ανοίξει το επάγγελμα και η τελική τιμή να είναι η ανώτερη επιτρεπόμενη
Η λίστα φαρμακων που ισχυει σε όλες τις χωρες και η αναγραφή των δραστικών ουσιών και οχι των εμπορικών ονοματων των φαρμακων αποσυνδέει σε μεγάλο βαθμό το φάρμακο απο τα υπερκέρδη των εταιρειών  και σίγουρα θα βοηθήσει.
Πρέπει να υπάρξουν έλεγχοι ,πρέπει τα φάρμακα να μπουν σε επιστημονικά πλαίσια γιατί το χρειάζεται ο Ελληνας ασθενής και η Εθνική μας Οικονομία

Ασθενείς ,Ιατροί και Δημοσιογράφοι

Τι προηγούμενες μέρες ήταν  πάλι στην πανελλήνια τηλεοπτική επικαιρότητα, ιατρικα "λάθη" με αφορμή ατυχή ιατρικά συμβάντα διασήμων.Στη τοπική πάλι πραγματικότητα, υπάρχει προβολή οχι λαθών αλλά ιατρικων "επιτυχιών" με περιτύλιγμα πολλών μαύρων ευρώ και αντιδεοντολογικές πρακτικές λειτουργών της υγείας. Τελικά απο τη μία μεριά περνάει το μύνημα ότι οι γιατροί δεν επιδεικνύουν την αρμόζουσα προσοχή και την απαιτούμενη κατάρτιση ,και απο την άλλη μεριά ότι γιά  να έχεις αποτελεσματική θεραπεία πρέπει νά μεταφέρεις στο λογαριασμό κάποιου καθηγητή ένα  όχι ευκαταφρόνητο ποσό.
Δεν πρέπει να αμφιβάλλομε ότι η διασημότητα του ασθενούς και η εξ αυτής προβολής του γιατρού, μπορεί να έχει μεγαλύτερη αξία απο μιά εισφορά σε χρήμα.
Αυτή ακριβώς η αξία ωθεί πολλές φορές  το γιατρό σε υπερβάλλοντα ζήλο. Εφαρμόζονται περιττές θεραπείες και γίνονται λάθη λόγω έλλειψης  εμπειρίας αντίστοιχης του υποκείμενου νοσήματος πού σε συνδυσμό με την αλαζονεία του ιατρού και την πίστη του ασθενούς στο πρόσωπο του, προκαλεί κακή εκτίμηση και λάθους στην τυχούσα επιπλοκή η στην απίθανη εξέλιξη.αποτέλεσμα μπορεί να είναι η αλυσσιδωτή αντίδραση του οργανισμού και η απώλεια ελέγχου της ισορροπία του.
Στη άλλη περίπτωση όπου γενικώς υπάρχει ένα σχετικά καλό αποτέλεσμα, παραβιάζεται η βασική ηθική αρχή ότι η υγεία είναι αγαθό και πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αυτό όλοι ισότιμα.Επίσης  στη περίπτωση μας, εφόσον οι λειτουργοί είναι δημόσιοι  θεωρείται και είναι παράνομος , ο χρηματισμός  και η κατεύθυνση ασθενών στον ιδιωτικό τομέα .Βέβαια σε όλα αυτά δεν πρέπει να παραγνωρίζομε την θεμιτή ανάγκη της δημοσογραφίας για προβολή των θεμάτων αλλά και την υπερβολή και την χυδαιότητα που είναι  τα αναγκαία κακά της υπερπληροφόρησης.Συνήθως η δημοσιογραφία στην χωρα μας φωτίζει αυτά τα θέματα αποσπασματικά ,ανισομερώς και συμπιεσμένα γιατι πάντα πρεπει να τα βάλει σε μια δεδομένη φόρμα μορφής  και χρόνου.
Το ερώτημα που γεννιέται είναι πως μπορεί ο πάσχων, οι συγγενείς και φίλοι να αξιολογήσουν την βαρύτητα και τη σημασία του συμπτώματος και της νόσου και  να κάνει την καταλληλότερη επιλογή κέντρου και ιατρού, που θά ηταν ιδανικό να  επιτευχθεί σε δημόσιο σύστημα υγείας χωρίς οικονομική επιβάρυνση.
Ομως στην Ελλάδα οπου δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί της ποιότητας περίθαλψης ,όπου υπάρχει το απολυτο οργανωτικο χάος στα Νοσοκομεία  και όπου η αξιολόγηση και η εξέλιξη των γιατρών  πολυ απέχουν απο το να είναι αντικειμενικές ,έχομε μεγάλη δυσκολία.
Ετσι στην Ελληνική ιατρική ισχύει,  ότι "το καλύτερο είναι εχθρός του καλού" και " το έξυπνο  πουλί απο τη μύτη πιάνεται"!
Για να μπορεί να πάρει κάποιες αποφάσεις  λοιπόν ο ασθενής αν το επιτρέπει ο χρόνος ,πρέπει να κινηθεί σε κάποια πλαίσια :  .

• Η αξιοπρέπεια του ασθενούς ειναι ισοδύναμη της αξίας της ζωής .Ο ασθενής και ο νοσηλεύτης να ενδιαφέρονται σαν να είναι ο αδελφός τους η γονείς τους ,παντα χωρίς αποζημίωση.
•  Η ένταση και η διάρκεια του συμπτώματος δεν έχουν  πάντα σχέση με τη βαρύτητα και τη πρόγνωση της νόσου
•  Στη  χώρα μας  ο υπερπληθωρισμός των ιατρων, η εξ αυτού πτώση της ποιότητας που οδηγεί σε υπερθεραπείες και η αποσύνδεση της επιλογής και της  εξέλιξης των ιατρών  απο την κατάρτιση,την εμπειρία και τη δεοντολογία δημιουργεί επι πλέον προβλήματα
• Οσο περισσότερες παρεμβάσεις  γινονται στο ασθενη, τόσο μεγαλύτερη και η πιθανότητα εκτροπής .
• Ο σοφότερος ιατρός και το πιό οργανωμένο κέντρο δεν μπορούν να  έχουν απόλυτη γνώση του οργανισμού του ασθενούς  , της νόσου σαν οντότητας αλλα και της  διαπλοκής των πολλών παραγόντων της.Αν εξαιρέσεις κάποια εντυπωσιακά αποτελέσματα της Επείγουσας Ιατρικής δεν υπάρχουν μαγικά εδώ. 
• Η Ιατρική σαν επιστήμη  είναι ενιαία και για ίδιες νόσους πρέπει να υποβάλλει τον ασθενη σε αντίστοιχες θεραπείες, προσαρμόζοντας τις όμως, στα ψυχοσωματικα χαρακτηριστικά του ασθενούς
• Με άλλα λόγια η Ιατρική ,ειναι μια αναλυση στοιχείων με στατιστικά αποτελέσματα.Ετσι επιτυχία είναι να μειώσομε όσο μπορούμε περισσότερο την αναποτελεσματικότητα η τη παρενέργεια.Άρα η αξιολόγηση του ιατρού υπόκειται στη διαβάθμιση
• Για την επιτυχή εκβαση της νόσου χρειάζεται να αφιερωθεί αρκετός χρόνος, πράγμα δύσκολο για προβεβλημένους  γιατρούς με πολλούς ασθενείς
• Η αναγνωρισιμότητα ενός γιατρού δεν ειναι πάντα  αντίστοιχη της αξίας του.Πολλές φορές προβάλονται χαρακτηριστικά που είναι οικεία στο μέσο όρο των ανθρώπως όμως αυτα δεν αντιστοιχούν στην επιστημονική αλήθεια
• Καθε γιατρός που υποπίπτει σε λάθος (όπου λάθος ειναι η απόκλιση απο το μέσο όρο) το κάνει χωρίς πρόθεση γιατι όλοι επιθυμουν την επιτυχία, τουλάχιστον από ματαιοδοξία
• Ο υπερβολικός ζήλος του γιατρού δεν είναι πάντα ανάλογος  της ικανότητας του και της αποτελεσματικότητας του όμως η συνεχής παρουσία του μαλλον  καλό προοιωνίζει
• Η αμέλεια του γιατρού ,έχει να κάνει με την έλλειψη γνώσης ,τη κόπωση αλλα και την έλλειψη κινήτρου.Κίνητρο μπορει να είναι και το επιστημονικό ενδιαφέρον.
• Οι ασθενείς δεν πρέπει να εκτιμούν τους ιατρούς με κριτήριο  την επικοινωνιακή τους ικανότητα.Ο καλύτερος τρόπος είναι να υπάρχει επίκριση απο αλλους συναδέλφους τους, που κατά το δυνατόν να κινούνται στον ευρύτερο χώρο δραστηριοτήτων τους.
• Τα δημόσια Νοσοκομεία έχουν  εξ ορισμού υψηλότερο επιπεδο ιατρικής, αλλα υπάρχει ο κίνδυνος η πρώτη αντιμετώπιση να γίνει απο ειδικευόμενο.Ομως αυτός ειναι εκπαιδευόμενος και δεν μπορεί  να παρέχει θεραπεία χωρις τη παρουσία ειδικού.Αρα η παρουσια του ειδικου ιατρού πρέπει να ζητειται πάντα απο τον ασθενή.
• Γιατρός που σε μία επίσκεψη δίνει πολλά φάρμακα ,συνήθως δεν εχει κάνει ακριβή εκτίμηση της νόσου γιατί  ο αθενής συνήθως έχει μία νόσο.
• Ο χρόνος που αφιερώνεται στον  ασθενή απο το γιατρό είναι  ανάλογοςμε τη ποιότητα αντιμετώπισης.Η επανάληψη σε δεύτερη φάση βελτιώνει ακόμη περισσότερο τη κατάσταση.
• Οταν προτάσσεται το χρηματικό της  θεραπείας , να αποφεύγεται αυτός ο γιατρός.Υπάρχει περίπτωση  να εφαρμοσθούν μη αναγκαίες θεραπείες για δικαολόγηση της δαπάνης , αρα υπάρχει πιθανότητα για  αύξηση των επιπλοκών
• Η ποιότητα περιθαλψης στη χώρα μας  δεν ειναι η καλύτερη στην  Ευρώπη αλλα υπάρχουν και χειρότερα.Ομως έχει το αναλογικά μεγαλύτερο  κόστος, κάτι που μπορεί να φέρει κατάρρευση του συστήματος μεσοπρόθεσμα και απώλεια μερίσματος υγείας για τους πολίτες
• Σημαντικό για τη προαγωγή της υγείας είναι η πρωταρχική αντιμετώπιση στα ΤΕΠ που δυστυχώς ευρίσκόμαστε πολυ χαμηλα στην  Ευρώπη.Εδώ ισχύει ότι οι πιό έμπειροι ιατροί δεν αντιμετωπίζουν τα πιο σοβαρά περιστατικά όπως είναι τα επείγοντα(βλ.σχετ.με ειδικευόμενους)
• Ειναι επιθυμητό οι ασθενείς να νοσηλεύονατι με αξιοπρεπείς συνθήκες.Ομως η πολυτέλεια στη διαμονή πρέπει να αποφεύγεται, διότι δημιουργεί αλλοίωση του στόχου και στρέφει τη προσοχή ασθενούς και συγγενών  σε λάθος κατεύθυνση.

Αυτές είναι  σκέψεις  που έχουν την αξία τους, δεν εφαρμόζονται όμως εύκολα,  γιατι το σύστημα έχει μεγάλη αδράνεια, και  για να λειτουργήσεις στοιχειωδώς ,είναι ανάγκη  να κινείσαι εντός αυτού.
Χρειάζεται ενημέρωση του κόσμου για να μπορεί  , να απαιτεί τα δικαιώματα του, βελτίωση της ποιότητας εκπαίδευσης των ιατρών και μηχανισμοί ελέγχου στο σύστημα υγείας του τόπου μας